Menu

Συνέντευξη στην Άννα Τσαλάγκα

 

http://www.themachine.gr/akolouthontas-tous-apatsi/

 

-Αντώνη μίλησέ μας για το έργο σου.

 

Πρόκειται για παραστατική ζωγραφική. Αντλώ τα θέματα από οποιοδήποτε ερέθισμα γύρω μου με κεντρίζει, ιστορίες, ένα πρόσωπο, μια σκέψη. Αλλά κυρίως με ενδιαφέρει ο άνθρωπος. Στη ζωγραφική μπορώ να υπάρξω ελεύθερος από κοινωνικές  ή προσωπικές συμβάσεις. Είναι μια αυτοψυχανάλυση. Άλλοτε απολαυστική και άλλες φορές σκληρή. Ξεκινώ συνήθως από ρεαλιστικές προσεγγίσεις και καταλήγω σε ένα είδος εξπρεσιονισμού, σουρεαλισμού και δεν ξέρω τι άλλο. Αυτή η ρευστότητα στην ίδια την απάντηση που δίνω, είναι για μένα η ζωγραφική. 

 

-Μπορείς με μία λέξη  να αποδόσεις το νόημα της ζωγραφικής;

 

Σίγουρα όχι. Είναι διαφορετική η σχέση της με τον καθένα. Σταμάτησα από καιρό να δίνω ορισμούς σε ότι αγαπώ ή έχει σημασία για μένα , προκειμένου να το προφυλάξω απ’ την κριτική μου ματιά. Όταν με ενοχλεί επίμονα κάτι επεμβαίνω και προσπαθώ να το διορθώσω. Το μεγαλύτερο κέρδος που έχω αποκομίσει είναι να μη διστάζω στιγμή να αλλάξω κάτι σε ένα πίνακα, ακόμα και μετά από καιρό. Πρόκειται στη δική μου περίπτωση για μια άσκηση ισορροπίας και αυτό ίσως έχει εφαρμογή και πέρα απ’ τη ζωγραφική.

 

-Ποιό είναι το ταξίδι ενός καλλιτέχνη;

 

Δεν πρέπει να έχει. Πρέπει να είναι έτοιμος για το καλύτερο και το χειρότερο. Και να μην έχει εγωισμούς. Μέσα απ’ τη γνώση που λειτουργεί ως κόσκινο, μπορεί να κρατήσει ότι μπορεί να του φανεί χρήσιμο και να τον βοηθήσει να προχωρήσει το έργο του. Θαυμάζω πολύ τους καλλιτέχνες στο έργο των οποίων μπορεί να δει κανείς καθαρά τη συνέπεια στην εξέλιξή τους.

 

-Αν γύριζες το χρόνο πίσω, υπάρχει κάτι που θα άλλαζες;

 

Αυτή την ερώτηση -σκέψη-  την κάνουμε συχνά και οι ίδιοι στον εαυτό μας, νομίζω. Όχι, επειδή μάλλον το καθετί έχει συμβάλλει περισσότερο ή λιγότερο στη διαμόρφωση μιας ζωής. Η ερώτηση λοιπόν γίνεται: είσαι ευχαριστημένος με τη ζωή σου; Όλες οι απαντήσεις είναι, φαντάζομαι, διαθέσιμες. 

 

 -Το "όμορφο" και το "ευχάριστο" είναι το ζητούμενο στη ζωγραφική;

 

Όχι, σε καμιά περίπτωση. Υπάρχουν συνταρακτικά όμορφοι εφιάλτες και αφόρητα βαρετές ομορφιές. Το ζητούμενο, ή ένα απ’ αυτά, είναι η σκέψη που οδηγεί σε ενεργοποίηση κι άλλων σκέψεων που ξεδιπλώνουν κι άλλες αλήθειες για το ίδιο πράγμα. Η ζωγραφική είναι ένα παιχνίδι του νου, πάνω απ' όλα. Η δεξιοτεχνία, η αισθητική, είναι απαραίτητα κομμάτια του παζλ που στην τελική εικόνα του κινητοποιεί και κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν. Και αυτό είναι το δύσκολο γιατί στην πορεία υπάρχει ο κίνδυνος να αυτοεγκλωβιστεί κανείς σε αυτό που περιμένουν οι άλλοι απ' αυτόν, παρά να ακολουθήσει το ένστικτο και τις φωνές της ψυχής του.

 

-Ποιός είναι ο ρόλος της τέχνης στην ανθρώπινη ψυχή;

 

Είναι η τροφή της ψυχής και η ανάγκη της έκφρασης. Τι έκανε τον άνθρωπο των σπηλαίων να σκαλίσει τα βράχια; Είναι μυστήριο. Οι περισσότεροι νιώθουν αμήχανα γιατί θεωρούν ότι πρέπει να εξηγήσουν με κάποιο τρόπο αυτό που κοιτάζουν και δεν υπάρχει μεγαλύτερη πλάνη απ’ αυτό. Είναι μάταιο και αδιέξοδο. Δεν εξηγείται,  μόνο αγαπάς ή όχι. Η  Τέχνη δίνει την ευκαιρία σε όσους τη δουν κατάματα, να νιώσουν τι σημαίνει να υπάρξεις αληθινά ελεύθερος. Σαν τον έρωτα αλλά χωρίς ημερομηνία λήξης. 

 

-Στην Ελλάδα οι τέχνες έχουν μέλλον;

 

Ναι. Είναι πολύ δύσκολη περίοδος και το κοινό είναι μικρό αλλά είναι αδιανόητη κάθε άλλη απάντηση.

 

-Δεδομένης της κρίσης…  που βλέπεις τον εαυτό σου στο μέλλον;

 

Επιδιώκω τη συνέπεια στο έργο μου, την εξέλιξη. Στοιχεία που, όπως προανέφερα, θαυμάζω. Ελπίζω να κάνω κάποια καλά έργα. Αυτό. 

 

-Ποιόν ξένο και ποιόν έλληνα καλλιτέχνη της τελευταίας δεκαετίας ξεχωρίζεις για το έργο του;

 

Είναι δύσκολο να πω δυο ονόματα, με έχουν συγκινήσει -και διαφωτίσει- σημαντικοί και τόσο  διαφορετικοί καλλιτέχνες.

 

-Τέλος, θα ήθελα να δώσεις εσύ την ονομασία του σημερινού αφιερώματος.

 

Ακολουθώντας τους Απάτσι ίσως σε συναντήσω πάλι, στίχος του πατέρα μου Μανόλη.